فرش
فرش
يكي از قديمي ترين هنرهاي انسان بافندگي است . اولين اليافي كه استفاده شد سبزه ها و ني ها و الياف گياهي بود كه انها به صورت سبد و اشكال مشابه مدلسازي مي شدند. بعدها انها ياد گرفتند كه الياف را بصورت نخ بريسند و انها را با عصاره هاي بدست امده از گياهان گلها و حشرات رنگ مي كردند. نخها بصورت پارچه بافته مي شدند كه بعضي از انها طرحهاي پيچيده داشتند كه بدليل انعطاف پذيري و زيبايي مصارف گسترده اي يافتند. بافت قاليچه و فرش پيامدي از رشد اين اجزاء اصلي در ريسندگي و رنگرزي و بافت بود.
تعيين دقيق زمان شروع فرش بافي مشكل مي باشد. باستان شناسان بر روي ديوارهاي داخل قصر پادشاه مصر (2500 سال قبل ميلاد) طرحهايي از فرش پيدا كرده اند. فرش ها توسط مردم عصر سنگي ساكن اطراف رودخانه هاي فرات و دجله و نيل استفاده شده اند . با گسترش مرزهاي تمدن هنر و استفاده از فرش به مشرق زمين اوليه تركيه ايران پاكستان چين و هندوستان گسترش يافت. قالي هاي زيبايي از ابريشم پنبه و پشم توسط اين مردمان مشرقي بافته شدند. عبارت قالي هاي شرقي جهت اشاره هاي به نوع پوشش زمين انها امده است. زمانيكه مقدوميان اسيا را فتح كردند يونان سنت ايراني پذيرايي بر روي قالي را برگزيد. سپس يونان توسط روميان اشغال شده و قالي در روم پديدار شد. در حقيقت كلمه
carpet از كلمه لاتينcarpere منتج شده است كه يعني كارت كردن پشم. در حدود سال700ميلاد مسلمانان تركي و ايراني در اسپانيا و شمال افريقا پيشروي كرده و قالي بافي را به ان مناطق بردند.قرنها بعد در حدود سال 900ميلاد مسيح پوششهاي بافته شده در انگلستان استفاده شدند. طبق مدارك قديمي حدود سال 1350ميلاد در انگلستان و حدود 100 سال بعد در فرانسه بافندگي به يك تجارت تبديل شد . اگرچه تا قبل از سال 1548كه ملكه اليزابت مد استفاده از قالي در تمام قصر را شروع كرد تقاضا براي قالي هاي پشمي بوجود نيامد. اب و هواي سرد و مرطوب انگلستان سبب شد تا قالي مورد پسند تمام طبقات مردم شود. بزودي صنعت توليد قالي در شهر ويلتون انگلستان شروع شد و تا سال 1700داير گرديد. چند سال بعد يك مركز توليد قالي ديگر در شهر اكسمينستر انگلستان شروع شد و تا سال 1765 قالي در تمام دنياي متمدن مصرفي عمومي شد.
در مستعمرات امريكايي مزرعه داران ثروتمند ويرجينيا قالي هايي براي پوشاندن زمين عمارتهاي خود خريداري كردند كه از انگلستان وارد شده بود . اما مستعمره نشينان انگلستان جديد از هم ميهنان جنوبي خود فقيرتر بودند. پول اندك بود و انها نمي توانستند هزينه قالي هاي وارداتي را بپردازند. مهاجران اوليه در مزارع خود الياف كتان و پنبه را كشت مي دادند و خودشان كارت سازي و ريسندگي و رنگرزي و بافندگي مي كردند. زنان خودشان لباس روتختي و روميزي شان را مي بافتند.
انها لباسهاي كهنه و تك پارچه ها را جمع مي كردند و انها را بصورت كفپوش و قالي مي بافتند. اين پيشگامان قالي ها را از طريق قلاب بافي و بافندگي و گلدوزي با هزينه اي كم يا هيچ هزينه اي بجز نيروي خودشان به اسباب منزل زيبا تبديل
مي كردند. بنابراين اولين قالي هاي امريكايي محصولات محيط مستعمره نشيني بودند.
پس از جنگ انقلابي در حدود سال 1790 ميلادي بافندگي قالي به صورت يك صنعت در ايالات متحده شروع شد كه در گهواره انقلاب امريكا يعني فيلادلفيا بود. با استفاده از اختراعات قبلي انگليسي يعني جرثقيل ريسندگي چهار چوب اب و كارخانه بافندگي برقي قالي بافان فيلادلفيا قالي هايي با پهناي 27 اينچ توليد كردند كه سپس به يكديگر بصورت فرش دوخته مي شدند. توليدات انها سابقه اي از جهت كيفيت ممتاز كسب كردند و فيلادلفيا به مركز توليد قالي امريكا تبديل شد.
سپس توليد قالي مسير جديدي را انتخاب كرد. در سال1841 ميلاد در لوول ماساچوست ماشين بافندگي برقي با توانايي توليد قالي هاي پهن تر را اختراع كرد كه با اختراعات بيشتري دنبال شد و در سال 1846
bigelow كارخانه بافندگي خود را كه به بافنده پهن تر خودش مجهز بود در كلينتون ماساچوست شروع كرد. او به اختراع بهبودهاي جديدتر براي بافنده پهن خود ادامه داد و به ثبت رساند و سپس به ديگر شركتها جواز استفاده داد.بعدا كارمندي از شركت الكساندر اسميت ماشين بافندگي برقي اختراع كرد كه توانايي توليد قالي هاي نوع اكسمينستر را داشت و در سال1846 گشايش كارخانه شركت در يونكرز نيويورك را شاهد بود. عموم خريداران فرش فرشهاي يك تكه پهن را بجاي تكه هاي باريكتر دوخته شده به يكديگر را ترجيح مي دادند و مركز فعاليت فرش با تسخير بازار توسط فرشهاي جديد پهن از فيلادلفيا به انگلستان جابجا شد.
از اواسط دهه 1860به بعد تمام فرش هاي معامله شده بر روي 3نوع ماشين بافندگي اصلي توليد شدند :ويلتون و اكسمينستر و ولوت كه بر خلاف باور عموم نامهاي فرش نمي باشند بلكه نام ماشينهاي بافندگي است كه بر روي ان بافته شده اند كه هر ماشين تكنيك ساختاري و گوناگوني خود را داشتند . در اوايل دهه1950دو تغيير اساسي در تكنولوژي مكمل اين روشهاي
سنتي توليد فرش شدند كه گره اندازي و الياف ساخت انسان بود. يك تكنيك توليد فرش بر روي ماشين گره زني بود كه با گره زني دستي و روكش تخت توسط مؤسسان مختلف در خانه هاي خودشان شروع شد.
با افزايش تقاضا براي اين پارچه ها ماشين الات ساخته شدند و بكار گرفته شدند. تا سال 1920اين گره زنهاي اوليه پوشش زنانه و پادري هايي بر روي ماشين تك سوزني توليد مي كردند. بعدا ماشين هاي 100 سوزني پديدار شدند كه توانايي توليد پارچه هاي پهن تر را داشتند. با پايان جنگ جهاني دوم در سال1945 گره زني فرش بصورت يك صنعت در ايالات متحده شروع شد .
اولين فرشهاي گره دار توده الياف پنبه اي كه با يك رنگ رنگرزي شده بودند و با يك حلقه يا توده كوتاه شده بافته شدند.
عموما كيفيت اين فرشهاي جديد نامرغوبتر از فرشهاي بافته شده زمان خود بودند. اما نقاط ضعف انها توسط توسعه تكنيكهاي جديد گره زني و ماشين الات جديد رفع شدند و فرشهايي با كيفيت خوب با بافت هاي گوناگون با سرعتي بيشتر از ماشينهاي بافندگي توليد كردند. از انجاييكه اولين فرشهاي گره دار مقدار زيادي پنبه استفاده مي كردند كه در جنوب كشت مي شدند و كارگران زيادي در منطقه موجود بودند توليد كنندگان فرش امريكايي ماشين الات خود را در ساختمانهايي نزديك به اين منابع اصلي تامين پنبه نصب كردند. يكبار ديگر مركز صنعت فرش به بخش جنوبي ايالات متحده جابجا شد.
دومين حادثه ساخت و معرفي الياف توليدي بشر با كيفيتي مناسب براي استفاده بعنو%E:%<4 %E=%:6%D<%@E '@=%:2$E:!C3%D;!88%G;. B8$C?#E:$==$D6#CB.- D1#AI*F; C4 ?;%D?(4G