تاريخچه صنعت چرم در ايران

تهيه كفش و لباس در غرب ايران در دوران پيش از ميلاد مسيح سابقه اي طولاني دارد. تحقيق در مورد لباس ايرانيان نشان مي دهدکه در 1500سال قبل از ميلاد از پوست براي تهيه لباس در ايران استفاده مي شده است. يك محقق روسي به نام كوتف درباره لباس پوشيدن ايراني ها نوشته است مردم ثروتمند ايران از پوست هاي گرانبها نظير پوست يوز پلنگ و مردم بي بضاعت از پوست گوسفندبراي لباسشان استفاده مي كردند. از سال 1454 ميلادي لباس و زره ايرانيان از چرم و پوست تهيه مي شده و در اوستا نيز اشاره اي به پستانداران دريايي شده است كه از پوستشان براي تهيه لباس استفاده شده است. اولين كارخانه چرم سازي در ايران در سال 1312 در همدان و دومين كارخانه در سال 1314 در تبريز تاسيس شد . در گذشته كارخانه هاي چرم سازي به ماده اوليه موجود در كشور يعني پوست گوسفند و بز توجه زيادي نداشتند و اين قبيل پوست ها در 70سال اخير به صورت نمك سود و سالامبور به خارج صادر مي شد.

ميانگين تعداد گوسفند و بره در 10سال گذشته 34 ميليون راس و گاو و گوساله 8ميليون راس بوده است. اين در حاليست كه پوست هاي گوسفند و بز و پوست هاي گاو و گاوميش و گوساله منبع تامين مواد خام مورد نياز صنعت چرم سازي است. كشورهايي كه داراي دامپروري گسترده و مكانيزه اي هستند ميتوانند در اين صنعت جايگاه مناسبي كسب كنند .

ارزش افزوده با توجه به فرايند تبديل پوست به چرم به اقتصاد كشور باز مي گردد و ارزش افزوده فراوري پوست بسيار بالا است و فرصت هاي شغلي نسبتا خوبي را مي تواند فراهم اورد . همچنين چرم مي تواند در صنايع تهيه پوشاك و كفش و كيف مورداستفاده قرار گيرد و به صورت محصول با ارزش افزوده بالا به بازارهاي جهاني عرضه شود .