صنعت بافندگي
صنعت بافندگي
دستگاه ماسوره عوض كن در سال1895 توسط كمپاني(
northrop) به ثبت رسيد. اين دستگاه با حذف عمل عوض كردن ماسوره ماكو از كارهاي بافنده تعداد دستگاههايي را كه يك بافنده مي توانست بر انها نظارت كند افزايش زيادي داد و به اين ترتيب در بيشتر كشورهاي پيشرفته انقلابي در صنعت بافندگي به وجود اورد. ولي همچنان براي بردن پود از يك لبه به لبه ديگر پارچه از ماكواستفاده ميشد.با وجود اين موضوع تلاش هاي زيادي در جريان بود تا پود گذاري با استفاده از راپير و روش ايرجت جاي ان را بگيرد.
ماشين ايرجت كاربرد قابل توجهي نداشت و تنها از اين نظر كه يكي از مراحل توسعه اولين دستگاه بافندگي ايرجت كه از لحاظ تجاري موفق بود مد نظر قرار گرفت . تلاشهاي فراواني جهت كنار گذاشتن ماكو و پود گذاري با استفاده از راپير از يك بسته پود بزرگ خارجي در دهه1920صورت گرفت. در ماشين گاوس ورث پود گذاري با استفاده از يك حامل كه در واقع يك ماكوي كوچك بود انجام مي گرفت.
به اين ترتيب كه پود گذاري يك در ميان از دو طرف دستگاه صورت مي گرفت و ماكو پس از پود گذاري با گرفتن يك نخ پود از يك بسته بود كه در طرف ديگر دستگاه قرار داشت به عقب بر مي گشت. پود به دقت در طول هاي دو پودي(
two-pick) بريده مي شدبهطوري كه در هر لبه پودها يك در ميان بريده مي شدند. بافندگي گاوس ورث به وسيله هانتون داده شده است .
در دستگاه بافندگي گابلر از سيستم اتقال حلقه استفاده مي شد كه در ان تمامي ماشين هاي راپير كه در حال حاضر توليد ميشوند
از سيستم ديواس كه در ان پود گذاري با استفاده از روش انتقال سر به سر در طرف انجام مي گيرد استفاده مي كنند .
روش رايج براي پود گذاري تا سال 1950استفاده از ماكو بود ولي دستگاههايي كه با گرفتن امتياز ساخت از روي اختراع
(
rossmann) ساخته مي شدند نيز از سال 1924 در دسترس بودند. سيستم دستگاه بافندگي به يك دوك پيچش اتوماتيكمجهز است و داراي تجهيزاتي است كه باقيمانده هاي نخ بر روي ماسوره هاي خالي را پيش از قرار دادن انها در خشاب ماسوره
پيچ اتوماتيك پاك مي كند. ماسوره هاي پر به طور خودكار در داخل يك خشاب عمودي جاي مي گيرند و سر نخ ها در محلي قرار
مي گيرد كه به فاصله دو پود گذاري بعد از تعويض نخ كردن ماكو به طور خودكار انجام بگيرد.
با خودكار كردن عمليات پر كردن خشاب ها و پاك كردن ماسوره ها در نيروي كار صرفه جويي ميشد. به مرور زمان بعضي از
نقص هاي نخ هاي پود كاهش يافت ولي ابقاي ماكو همچنان سرعت پود گذاري را در حدود 300متر در دقيقه محدود ميساخت.
حتي بعد از اولين نصب تجاري موفقيت اميز دستگاه هاي بافندگي بي ماكو در سال 1953دستگاه هاي بافندگي (
unifil) كه درسال 1945ساخته شده بودند همچنان به تعداد زياد نصب مي شدند.
اين ماشين بافندگي سرعت پودگذاري را به 650 متر در دقيقه در طول شانه 330سانتيمتر رساند و اين امكان را فراهم مي كند كه
براي بافندگي از يك بسته پود بزرگ استفاده شود و در فضاي طول شانه چندين پارچه باريك كه هر يك داراي لبه هاي مقبول از
لحاظ تجاري بودند توليد شود. دستگاه بافندگي ماكويي در اقتصادهاي در حال توسعه كه داراي دستمزدهاي پايين بودند قادر به
توليد پارچه به صورت رقابتي بودند. سال 1979حدود 26 سال پس از اولين نصب دستگاه هاي بي ماكو در اروپا متوسط تعداد
ماشين ها به ازاي هر سازمان در ده مورد از بزرگ ترين كارخانجات در جهان غرب 499ماشين بود ولي اين تعداد به ازاي هر
سازمان در ده مورد از بزرگ ترين كارخانجات در كشورهاي در حال توسعه 285ماشين بود.
نيمه دوم قرن حاضر در طي دو تحول موازي هم را مي توان از هم تشخيص داد . ماشين پروژه كتايل كه در ابتدا در دو عرض 215
سانتيمتر و 330سانتيمتر در دسترس بود و با وجود ضريب پوشش دهندگي انعطاف پذيري به دست اورد. از عوامل مهم افزايش
سرعت پودگذاري ماشين هاي پروژكتايل و راپير افزايش عرض بود ولي در مورد ماشين ايرجت اين موضوع صدق نمي كرد.
سرعت پودگذاري در ماشين هاي ايرجت تك عرض به ماشين ايرجت در نصب هاي جديدمزيتي قاطع ميدهد كه در انها مي توان
صرفه جويي هاي زيادي در هزينه هاي ساختماني و هزينه هاي سرمايه اي ماشين الات تهويه مطبوع و هزينه هاي جاري تهويه
مطبوع به دست اورد.
تورم تاثير عمده اي بر روي سرمايه گذاري در صنعت بافندگي در بسياري از كشورها داشته است . اين مسئله از سال 1995تاثير
چشمگيري داشت. تورم بالا غالبا با دستمزد هاي پايين همراه است كه اگر معيار قبولي هزينه توليد واحد كالا باشد تورم در
كشورهاي در حال توسعه عموما عليه خريد تجهيزات سرمايه بر عمل مي كند. در بعضي از كشورها اين وضعيت با وضع ماليات هاي سنگين بر واردات وخيم تر مي شود .اگر هدف صادرات پارچه به بازار هاي پيشرفته غرب باشد به دست اوردن كيفيت مستلزم به كارگيري دستگاه هاي توليد بي ماكو براي مطابقت با استانداردهاي قبولي است. در تحقيقي كه توسط بنياد بين المللي
توليد كنندگان منسوجت در سال 1991انجام گرفت هزينه هاي توليدات بافندگي شش كشور غير مشابه در مورد140ماشين
بافندگي پروژكتايل سولزر كه به صورت مشابه نصب كرده بودند و هزينه هاي مربوط به اماده سازي و ماشين الات بازرسي وضعيت دستگاه در اين كارخانه هاي جديد اندازه گيري گرديد .